ستیغ سخن

X

Image and video hosting by TinyPic

ستیغ سخن

ستیغ سخن

وبلاگ اختصاصی فرهنگسرای نصراله مردانی - شهرداری کازرون

	غزل 329
حــــافــــــــظ خــوانـی 14 / 11 / 88 غــزل (329) جــــوزا سـحـــر نــهــــــاد حـمـایــل بـرابــــرم یـعـنـی ؛ غـلام شـاهـم و سوگـنـد می‌خـورم ســاقی بـیـــا کـه از مــــدد بـخـت کـارســــاز کـامـی کـه خـواستـم زخـــدا ، شـد مـُیـسّرم جـامـی بـده کــه بـاز بــه شــــــادیّ رو شــاه پـیـرانـه‌سـر ، هـوای جـوانــی سـت در سـرم راهــم مـزن بـه وصـف زلال خــضـــــر کـه مـن از جـام شـاه جـرعــه‌کــش حــوض کــوثـــــرم شاها ! اگـر بـه عـرش رسـانـم سریـر فـضـــل مـمـلـوک ایـن جـنـابــــم و مـسکـیـن ایـن درم مـن جرعـه‌نـوش بـــــــزم تـو بـودم هزار سـال کـی تـرک آبـخـورد کـنـد ؟! طبــــــــع خـوگـرم ور بـاورت نـمـی‌کـنــد از بـنــــــده ایـن حـدیـث از گـفـتــــــــــه‌ی «کـمـال» دلـیـلـی بـیـاورم : "گـر بـرکـَنـــم دل از تـو و بـردارم از تـو مــهـــر آن مـهــر بـر کـه افـکـنـم ؟ آن دل کـجا بـرم ؟" ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم بهمن 1388ساعت 16:56 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 328
حافظ خوانی 7 / 11 / 88 غزل 328 من که باشم که بر این خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم دلبرا ! بنده نوازیت که آموخت ؟ بگو که من این ظن به رقیبان تو هر گز نبرم همتم بدرقه ی راه کن ای طایرقدس که دراز است ره مقصد و من نو سفرم ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه نهم بهمن 1388ساعت 16:56 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 327
حــافــــــظ خـــوانــی 30 / 10 / 88 غزل (327) مـرا عهـدی ست با جانـان کـه تـا جـان در بـدن دارم هـواداران کـویـش را چـو جـان خـویـشـتـن دارم صـفـای خـلـوت خـاطـر از آن شـمـع چـگل جـویـم فـروغ چـشـم و نـور دل از آن مـــاه خـتــن دارم بـه کــام و آرزوی دل چـو دارم خـلـوتـی حـاصـل چه فـکـر از خُبـث بـدگـویـان مـیـان انـجـمـن دارم مـرا در خانـه سـروی هست کـانـدر سایـه‌ی قـدّش فـراغ از سـرو بـُسـتـانیّ و شـمـشـاد چـمـن دارم ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه پنجم بهمن 1388ساعت 11:14 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 325 و 326
حـــافــــــظ خــوانـی 23 / 10 / 88 غزل (325) گـر دست دهـد خاک کـف پـای نـگارم بر لـــوح بـصــر خــطّ غـبــاری بـنـگارم بـر بـوی کنـار تـو شدم غرق و امیدست از موج سرشکم که رسانـد بـه کـنـارم پـروانـه‌ی او گـر رسـدم در طـلـب جـان چون شمع همان دم بـه دمی جان بسپـارم غزل (326) در نهانخانه‌ی عشرت صنـمی خوش دارم کـز سر زلـف و رُخـش نعل در آتش دارم عاشق و رنـدم و می‌خـواره ، بـه آواز بـلـنـد ویـن همه منصب از آن حور پـری‌وش دارم گـر تـو زیـن دست مـرا بی سر و سامان داری مـن بـه آه سـحـرت زلـف مـُشـوّش دارم گر چنیـن چهره گشایـد خطِ زنـگاری دوست مـن رُخ زرد بـه خـونـابـه مـُنـقـّش دارم ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم دی 1388ساعت 11:55 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 323 و 324
حـــافـــــــــظـ خـــوانــی 16 / 10 / 88 غزل (323) ز دســت کـوتـــه خــــــود زیـــر بـارم کــه از بـالا بـلـنــــدان شــرمـســارم مـگـر زنـجـیــر مـویی گـیـردم دسـت وگــــــر نــه سر بــه شـیـدایی برآرم زچـشـم مـن بـپـرس اوضـاع گــردون کـه شـب تـا روز اختـر می‌شـمــارم غزل (324) گـر چـه افـتــاد ز زلـفـش گــــرهـی در کــــــارم همـچُنـان چـشـم گـشـاد از کـَرَمـش مــی‌دارم بـه طـرب حمـل مـکن سرخی رویم که چو جام خـون دل عکـس بــرون مـی‌دهـــد از رخـسارم پــرده‌ی مـطـربـم از دسـت بـرون خـواهـــد بـُرد آه...! اگـر زانــکـه دریـن پـــرده نـبـاشـــــد بـارم ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم دی 1388ساعت 11:41 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 321 و 322
حــافــــظ خــوانــی 9 / 10 / 88 غزل (321) هر چنـد پـیـر و خستـه دل و نـاتـوان شـدم هر گـه کـه یـاد روی تـو کـردم جـوان شـدم شکـر خـــدا که هـر چه طلـب کردم از خـدا بـر مـُنـتـَهــای هـمـّت خـود کامـــران شـدم ای گلـبـُـن جــوان ! بـر دولـت بـخور که مـن در سـایـه‌ی تــــو بـلـبـل بـاغ جـهـان شـدم غزل (322) خـیـــال نــقــش تـــو در کــارگـــاه دیــده کـشـیـدم بــه صــورت تــو نـگـــاری نــدیـــدم و نـشــــــنـیـدم اگــر چــه در طـلـبـت هــم‌عـنــان بـاد شـَــــــمـالـم بـه گــَــــرد ســرو خـرامــان قــامـتــت نــرســیـــدم امـیـد در شـب زلـفــت بــه روز عـمـر نـبــسـتــــــم طـمـع بـه دور دهـانـت ز کـــــام دل بــبـُــریـــــــــدم ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم دی 1388ساعت 11:14 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 320
حــافــــظ خــوانـی 2 / 10 / 88 غزل (320) دیـشـب بـه سیـل اشـک ره خــــــواب می‌زدم نـقـشـی بـه یــاد خــطـّ تـــو بـــــــر آب می‌زدم ابـــروی یـــار در نــظـــر و خـــرقـه ســوخـتـــــه جـامـی بـه یــاد گــوشـــه‌ی مــحــراب می‌زدم هـر مــرغ فـکـر کـز سـر شـاخ سـخن بـجـَست بــازش ز طــرّه‌ی تـــو بــه مـضـــراب مــــی‌زدم ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم دی 1388ساعت 9:48 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 318 و 319
حـــافــــــظ خــوانـی 25 / 9 / 88 غزل (318) مرا می‌بینی و هر دم زیـادت می‌کنی دردم تـو را می‌بینم و مـیـلـم زیـادت می‌شود هر دم به سامانم نمی‌پرسی نمی‌دانم چه سر داری به درمانم نمی‌کوشی نمی‌دانی مـگر دردم ؟ نـه راه ست ایـن که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی گـذاری آر و بـازم پرس تـا خاک رهـت گـردم غزل (319) سالـهـا پـیـروی مـذهـب رنـدان کــردم تـا بـه فـتـویّ خـرد حـرص بـه زنـدان کـردم من به سرمنزل عـنـقـا نه به خود بـردم راه قطع ایـن مـرحـلـه با مـرغ سـُلـیـمـان کــردم سـایـه‌ای بـر دل ریـشم فـکـن ای گـنـج روان که من ایـن خانه به سـودای تـو ویـران کـردم ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم آذر 1388ساعت 16:24 توسط فرهنگسرای مردانی \|