ستیغ سخن

X

Image and video hosting by TinyPic

ستیغ سخن

ستیغ سخن

وبلاگ اختصاصی فرهنگسرای نصراله مردانی - شهرداری کازرون

	غزل 307 و 308
حــافــــظ خــوانــی 13 / 8 / 88 غزل (307) هــر نـکـتـه‌ای کـه گـفـتـــم در وصــف آن شـمــایــل هــر کـو شـنـیــد گـــفـتــا : " لِـــللّهِ دَرُّ قـــائـــــــــل" تـحـصـیــل عـشـق و رنــدی ، آســــــان نــمــود اوّل آخـر بـسـوخـت جـانــم ، در کـسـب ایـن فـضــایــــل حــلاّج بـر ســـر دار ، ایــن نـکـتــه خـوش سـُــرایــد از شــافـعـی نـپــرسـنــد امـثــال ایــن مـســایــــــل غزل (308) ای رُخت چون خـُلد و لعلت سلسبیـل سلسبـیـلـت کرده جان و دل سـبـیـل سبـز پـوشـان خـطــت بـر گـِرد لـــــب هـمـچـو مــورانـنـد گــِـرد سـلـسبـیـل نـاوک چـشـم تــو در هـر گــوشـــه‌ای هـمـچـو مـن افـتــاده دارد صـد قـتـیـل ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 16:41 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 305 و 306
حــافـــــظ خــوانــی 6 / 8 / 88 غزل (305) به وقت گل شـدم از تـوبــه‌ی شـراب خـَجـِــل کــه کـس مـبـــاد ز کـــردار نـاصـــواب خـَجـِــل صـلاح مـا همـه دام ره ست و من زیـن بـحث نـیـَـم ز شـاهد و سـاقی بـه هیـچ بـاب خـَجـِل بـُـوَد کـه یـار نـرنـجـد ز مـا بـه خـُـلق کـریـم ؟! کــه از ســـؤال مـلــــولـیـــم و از جـواب خـَجـِل غزل (306) اگـر بـه کـوی تـو بـاشـد مـرا مـجـال وصـول رسـد بـه دولـت وصـل تـو کار مـن بـه اصول قـــرار بـُـرده ز مـن آن دو نـرگـــس رعـنـــــا فـــراغ بـرده ز مـن آن دو جـادوی مـکــحـول چـو بـر در تـو مـن بـی نـــوای بــی زر و زور بـه هـیــچ بـاب نـــــدارم ره خـروج و دخــول کجا روم ؟ چه کنــم ؟ چاره از کجا جویـم ؟! کـه گـشـتــه‌ام ز غــم جــور روزگـار مـلـــول مـن شـکـسـتـه‌ی بـد حــــال زنـدگی یـابـم در آن زمان که به تیغ غمـت شـوم مـقـتـول ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 19:34 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 303 و 304
حــافــــظ خــوانـی 28 / 7 / 88 غزل (303) شَـمَـمْـتُ رَوْحَ وَداد ٍ ، وَ شِـمْـتُ بـرقَ وِصال بـیـا کـه بـوی تـو را مـیــرم ای نسیـم شـمال اَ حــــٰادیـاً بــِجــِمـــالِ الـْحـبـیـبِ قِـفْ وَ ا نـْزِلْ کـه نـیـست صـبـر جمـیـلـم ز اشتـیـاق جمال غزل (304) دارای جــهـــان ، نــصـــرت دیـن ، خـسرو کامل یـحـیـی بـْنِ مـظــفّـر مَـلـِـک عـالـــــــــــم عـادل ای درگــــه اســـــلام پـنـــاه تـو ، گـــشـــــاده ـ بـــر روی زمـیـــن روزنـــه‌ی جـــــــــــان و در دل تـعـظـیـــــم تـــو بـر جـان خــــــرد واجـب و لازم ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه دوم آبان 1388ساعت 18:8 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 301 و 302
حـافــظ خـوانـی 22 / 7 / 88 غزل (301) ای دل ریـش مـرا بـا لـب تـو حـقّ نـمـک حق نـگـهـدار ! که من می‌روم ، اللهُ مـَعـَک تـویی آن گـوهر پـاکـیـزه که در عـالـم قـدس ذکـر خـیـر تـو بـُـوَد حـاصـل تـسـبـیـح مَـلَـک در خلـوص من‌ات ار هست شکی ، تجربه کن کـس عـیـار زر خالـص نـشـنـاسـد چـو مَـحـَک غزل (302) خوش خبـر بـاشی،ای نـسیـم شمال ! کــه بـه مـــا مـی‌رســــد زمـان وصـال قـصّــةُ الـعـشـق لاَ انـْفِـصـٰـامَ لـَــهــٰـا فـُصِــمـَتْ هٰـاهُـنـٰا لــســـانُ الـْقـــــٰال مٰـا لـِسـَـلـمٰی وَ مـَنْ بــِــذي سـَلـــَم ٍ اَیـْـنَ جـیــرانـُنـــٰا و کـَـیـْـفَ‌ الـحـٰـال ؟ ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم مهر 1388ساعت 18:47 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 299 و 300
حــافـــظ خـوانـی 15 / 7 / 88 غزل (299) اگـر شـراب خوری جرعـه‌ای فـشـان بـر خاک از آن گـنـاه کـه نفعی رسـد بـه غـیـر چـه بـاک ؟! بـرو بـه هر چه تـو داری بـخـور ، دریـغ مـخــور کـه بـی دریــــــغ زنــــــد روزگـار تـیــغ هـلاک بـه خـاک پـای تـــو ـ ای سـرو نـاز پــــرور مـن ! ـ کـــه روز واقـعـــه پــــا وا مـگـیـرم از سـر خـاک غزل (300) هزار دشـمـنـم ار می کنـنـد قـصـد هــلاک گـرم تــو دوستی از دشمنـان نــدارم بــاک مــرا امــیــد وصــال تــو زنــــــده مـی دارد وگرنـه هر دمـم از هجر تـوست بیـم هلاک نـفـس نـفـس اگـر از بـاد نـشنـوم بـویـش زمان زمان چو گل از غم کنم گریبـان چاک ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه هجدهم مهر 1388ساعت 14:16 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 297 و 298
حـافـــظ خـوانـی 8 / 7 / 88 غزل (297) زبـان خـامــه نــــدارد ســـر بـیــــان فـراق و گـر نـه شـرح دهـم با تـو داستـان فـراق دریــــــغ مـدّت عـمـرم کـه بـر امـیـد وصـال به سـر رسیـد و نـیـامـد به سر زمان فـراق غزل (298) مقام امن و می بی‌غش و رفـیـق شـفـیـق گـرت مـُــدام مـیـسـّر شـود زهــی تـوفـیـق جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ ست هزار بـار من ایـن نـکـتـه کـرده‌ام تـحـقـیـق دریـغ و درد کـــه تـا ایـن زمـان نـدانـسـتـم که کـیـمیـای سـعـادت رفـیـق بـود ، رفـیـق ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه یازدهم مهر 1388ساعت 10:52 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل 295 و 296
حـافــظ خـوانی 1 / 7 / 88 غزل (295) سحر بـه بـوی گلـسـتـان دمی شـدم در بـاغ که تـا چو بـلـبـل بـیـدل کـنـم عـلاج دِمـاغ بـه جـلـوه‌ی گل سـوری نـگاه می‌کـردم کـه بـود در شـب تـیـره بـه روشنی چو چراغ غزل (296) طـالـع اگر مـدد دهـد ، دامـنـش آورم بـه کـف گر بـکـَشـم زهی طرب ، ور بـکـَشد زهی شرف طـَرفِ کـرم ز کس نـبـست این دل پـر امـیـد من گـر چه سخن همی بـرد ؛ قصّـه‌ی من به هر طرف از خم ابـروی تـو اَم هیچ گـشـایـشی نـشــد وه که دریـن خـیـال کـج عـمـر عـزیـز شــد تـلـف ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم مهر 1388ساعت 11:10 توسط فرهنگسرای مردانی \|

	غزل (294)
حـــافـــــظ خـوانـی 28 / 5 / 88 ############### جلسه بـعـد : 1 / 7 / 88 غزل (294) در وفـای عـشـق تـو مشهـور خوبـانم چو شـمـع شب نـشیـن کوی سربـازان و رنـدانم چو شـمـع روز و شب خوابـم نمی‌آیـد بـه چـشم غم پرست بـس که در بـیـمـاری هـجـر تـو گریانم چو شـمـع رشتـه‌ی صـبـرم به مقـراض غـمـت بـُبـْریـده شـد همـچُنـان در آتـش مـِـهـر تـو سـوزانـم چو شـمـع ادامه مطلب
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 20:44 توسط فرهنگسرای مردانی \|